İbni Mesud R.a Cehri Zikri Yasakladı mı..???

Camilerde yapılan zikri men edenler hakkında Allah-ü Teala (CC) Hz.leri şöyle buyuruyor:

“Allah'ın mescitlerinde, Allah'ın isminin anılmasını engelleyen ve onların harap olmasına çalışan kimselerden daha zalim kim olabilir? Bunların oralara korka korka girmekten başka çareleri yoktur. Bunlara dünyada zillet, ahirette de büyük bir azap vardır.”[5]

Camilerde yapılan zikrin bid'at olduğuna dair, bir vaiz efendinin “Şiratül İslam Şerhi”nin 154. sahifesini iddiasına delil olarak göstermiş olmasından ve güya:

İbni Mesut (RA) Hz.leri’nin camide zikri yasakladığını söylemiş olduğunu beyan etmiş olduğundan, o kitabın aynı sahifesini inceleyeceğiz ve iddiasının aleyhine delil olduğunu göstereceğiz.

Şöyle ki: “Şiratül İslam Şerhi”nin mezkur sahifesinde, vaiz efendinin hilafına olarak, Zikrullah çok medh edilmiş ve şiddetle tavsiye olunmuştur. Zira kitabın o sahifesi şöyle başlamaktadır: “Allah-ü Teala (CC) Hz.leri’ni zikretmek, nefs-i emmareyi düzelten amellerin en şiddetlisidir. Ve sevabı en büyük olan ameldir. Yine muhakkak ki, kalbin pasını siler, cilalar. Zikir, imanın bayrağı ve alametidir. Ve münafıklıktan beraattır. İbadetin özüdür ve kurtuluş anahtarıdır. Zikrin sünneti de hulus-i kalb ile yapılması ve sırda, ihlasdır dedikten sonra, Hayber gazasından dönerken bir vadide, Esbab-ı Kiram (RA) yüksek sesle tekbir getiriyorlarmış. Resulüllah (SAV) Efendimiz: “Sağıra veya gaibe çağırmıyorsunuz, Allah (CC) Hz.leri sizinle beraberdir.” buyurarak, itidalle zikir yapmalarını emretmiş, biraz seslerini kısmalarını istemiştir. (Dikkat edilmelidir ki, yasaklamamış, ancak fazla bağırmayın buyurmuş.)

Reddiye yazan hoca efendi: İbni Mesut (RA) Hz.leri’ni cemaatı yüksek sesle zikir yaptıklarından dolayı mescidden çıkardı dediği kısmı noksan tercüme etmiştir. İşine gelmeyen yeri almamıştır.

Çünkü “Şiratül İslam”, sahibinin de, İbni Mesut (RA) Hz.leri’nin yüksek sesle zikredenleri yasakladı diye itiraz edenlere, bu sebeple men etmeyip, layık olmayan yakışıksız bazı hal ve durumlarını görüp, ondan yasakladığını izah etmekle bizzat “Şiratül İslam” müellifi, camideki zikir aleyhinde bulunanlara cevap vererek, itirazlarını red eylemiştir.

Bundan başka aynı konuya “Ruh'ul Beyan” tefsirinde şöylece temas edimiştir:

İbni Mesut (RA) Hz.leri’nin cehri zikri yasak ettiğine dair rivayet, o muhterem sahabiye karşı yapılmış bir iftira ve yalandır. Böyle bir şey vaki olmamıştır.

Buna vakti ile İstanbul’da Şeyh Sümbül Halveti (RA) Hz.leri “Er risaleti-Tahkikiyye fi Tariki sofiyye” adlı kitabında cevap verip, bu rivayetin yalan olduğunu isbat etmiştir.

Çünkü Ayet ve Hadislerle emredilen cehri zikri yasaklamak, bu Ayet-i Kerime’lere ve Hadis-i Şerif’lere aykırı olur ki, İbni Mesut (RA) Hz.leri bu emirlere asla muhalefet etmez ve iddia edildiği gibi yasaklamak, Ayet ve Hadislerden başka, melaikenin fiillerine de muhaif olur. Zira sitemizin diğer kısımlarında da bahsi geçen nice Hadislerde bildirildiği gibi, bir kısım melekler zikir meclislerini araştırırlardı.

Ve yine İbni Mesut (RA) Hz.leri yasaklamış olsaydı, Ayet-i Kerime’deki, “Camilerde Allah'ın (CC), Zikrine mani olanlardan daha zalim kim olabilir?”[6] tekdir, ve tevbihi ilahisine muhatab olup, zalimler meyanına girer ki, İbni Mesut (RA) Hz.leri gibi Sahabenin (RA) büyüklerinden olan bir Zati Ali Kadri bundan tenzih ederiz. İddia edildiği gibi, ehli zikri yasak etmemiştir. Bu bir iftiradır denmektedir.

Camilerde cehren zikir yapılamıyacağına delil olarak İbni Mesut (RA) Hz.leri’nin güya mescidde bir cemaatin yüksek sesle tehlil getirdiklerini görünce “Siz bid'atçısınız diyerek, bunları camiden çıkardığına dair haber asılsızdır, uydurmadır, sabit değildir.

Ramuz ve Şerhlerinin sahibi Gümüşhaneli Ahmet Ziyaeddin (KSA) Hz leri, büyük bir muhaddis ve velidir. Derin tetkikatı neticesinde, İbni Mesut (RA) Hz.leri’ne isnad edilen bu haberin sabit olmadığını açıklamıştır.

Ve “Ramuzul Ehadis Şerhi” birinci Cildi 439. sahifesindeki Hadis-i Şerif münasebeti ile, bu meseleye temas etmiş ve İbni Mesut (RA) Hz.leri’ne isnad olunan bu yasaklamanın sabit olmayıp, iftira ve yalan olduğunu sarahatle bildirmiştir. Binaenaleyh böyle gerçekçi alimlerin kitaplarına bakmadan, okumadan, yalan iddia ve iftiralara kıymet vermek ilim sahibiyim diyenlere yakışmaz.[7]

Devamı İçin tıklayınız.

***

İbn-u Mes’ud(ra)’tan mescitte yüksek sesle zikir eden bir topluluğa “Sizi ancak bid’atçılar olarak görüyorum” dediği ve onları mescitten çıkardığı rivayet edilmiştir.”

Derim ki;

İbn-i Mes’ud(ra)’den gelen bu haberin sened beyanına ihtiyaç vardır. Hadis hafızı imamlardan hangisi bunu kitabında zikretmiştir? Eğer sabit olduğu kabul edilse bile takdim ettiğimiz birçok sahih hadise muarızdır (bu hadisler İmam Suyutî hazretlerinin ilgili kitabında mevcuttur) ve çelişki durumunda onlar buna tercih edilir.

Sonra İbn-i Mes’ud(ra)’ın onları zikir ettikleri için inkar ettiği söylenemez.

İmam Ahmed b. Hanbel, Kitab-ı Zühd’de Hüseyin b. Muhammed-Mes’udî-Âmir b. Şakîk-Ebû Vail senedi ile “Abdullah ibn-i Mes’ud’a bu konuda iftira ediyorlar. Eğer zikrullahtan men etseydi onların yanına zikretmek için oturmazdı” demiştir.

Yine Ahmed b. Hanbel hazretleri Kitabü’z-Zühd’de Sabit el-Bünânî(ra)’ten “Eğer zikir ehli zikrullah için dağlar kadar günahla otursalar, kalktıklarında(yani zikirin sonunda kalktıklarında) o günahlardan bunların üzerinde bir şey kalmaz” hadisi şerifini nakletmiştir.”

Kaynak İçin ve Cehri Zikrin Caiz Oluşu Hakkında Tıklayınız

• < Önceki    
• Sonraki >