Fakihlerin Doktor , Hadisçilerin Eczacı Olması

îmam Ebû Hanife (70 -150), kıraatta ve hadîs rivayetinde meşhur olan el-A’meş (61-148)’in yanındaydı. İmama bir mesele soruldu ve «şu meselede ne dersin?» denildi. 
 

İmam da «Benim görüşüm şudur» dedi. 
 

el-A'meş (61-148); «Bu görüşe nereden varıyorsun?» diye sordu,
 

imam ona: «Ebû Sâlih’den, o da Ebû Hurayra’dan; Ebû Vâil’den, o da Abdullah b. Mes’ud’dan ve Ebû Iyas’dan, o da Ebû Mes'ûd el-An-sârî’den olmak üzere Rasûlullahın «Hayra vesile olan, onu işleyen gibi sevap alır» buyurduğunu bize, sen rivayet ettin,
 

Yine Ebû Sâlih’den, o da Ebû Hurayra’dan Rasûlullahın «Yâ Rasûlulah, evimde namaz kılıyordum, yanıma birisi geldi, onun gelişi hoşuma gitti» diyen birisine «Sana iki sevap var: Birisi gizli, diğeri de âşi-kâr (ibadet) sevâbı!» dediğini de bize sen rivayet ettin.
 

Keza el-Hakem’den, o da Ebu’l-Hakem’den, o da Huzeyfe’den, o da Rasûlullahtan şunu rivayet ettin;
 

Ebu’z-Zubeyr’den, o da Câbir’den, merfû olarak şunu rivayet ettin;
 

Yezıd er-Rakâşî’den, o da Enes’den, merfû olarak «şunu rivayet ettin» dedi. 
 

el A’meş (61 -148), «Yeter yeter, sana yüz günde rivâyet ettiğimi, bana bir saatta rivayet ettin. Senin bu hadîslerle amel edeceğini tahmin etmemiştim. 
 

Siz fakîhler; sizler doktorsunuz, biz (hadisçi)ler ise eczacılarız. Sen ise, ey koca adam, hem doktor hem eczacısın.» dedi. (1)
 

Dipnot :
 

(1) el-Cevâhim’l-Mudıyye’nin sonunda (11.484) matbû, Aliyyul-Kârî’nin «Menûkıbu'l-imâm Ebi Hanife ve ba’zı Ashâbihi» adlı eserinden, hadis metinleri kısaltılarak alınmıştır. 
 

Buna benzer bir hâdise, el-A’meş (61-148) ile İmam Ebû Hanife (70-150)"nin talebesi Kadı Ebû Yusuf (113-182) arasında da cereyan etmiştir. 
 

Bkz: Câmiu Beyâni’l-Ilm, II. 130, 131.
 

Kaynak : Muhammed Avvame - İmamların İhtiladında Hadislerin Rolu