Vahabilerin Şefaat Hakkında Manasını Saptırdığı Bir Ayet

bismillahi teala.

şefaat mevzusu bildiğiniz üzere hakdır.

cenabı hakkın veli dostlarının şefaatıde hakdır.

bismillahi teala.

bugune kadar ne kadar tarikat-ı aliye inkarcısı ile konuşdu isek her biri sanki tek bir ağızdan çıkmış gibi şeyhlerimizi hatasız gördüğümüzü onları haşa birer put yerine koyuğumuzu beyan eder durur idi.

defaatle bu söylemlerini aksini beyan eyledi isekde nasihat fayda etmemiş olacak ki tarikat düşmanları aynı söylemlerini köşelerinde dile getiriyorlar.

bakınız diyoruz ki açık ve net olarak.

bizler asla ve asla Mürşidi Kamilleri hatasız görmüyoruz.

onlar mahfuzdur.hataları olsada hatad aısrar etmezler.

en basiti  mahmud efendi hazretleri tefsirinin girişinde diyorlar ki.

bende insanım hata ederim hatamı bana inşALLAH bildiriniz.

lakin nasıl mezheb imamlarının arasında ki ihtilaflardan ve ya hatalardan ümmed-i muhammed için rahmet hasıl oldu ise mürşidi kamillerin kendi aralarında ki ihtilaf ve de keşiflerinde vuku bulan farklılıklardan  ümmed için rahmet vardır.

bir şeyide belirtmek de yarar var ki.

bizler büyüklerimizin varsada  hatalarını dile dolamayız.anmayız.bunları asla ve asla sohbet konusu dahi yapmayız.

elbetde bizim bahdetdiğimiz mürşidler şeriat-ı garrada zerre kadar sapmayanlardır.

mektubat-ı rabbanide imam rabbani r.a şöyle buyurmakdadır.

292.mektub


Onun hiçbir işine, hiçbir sözüne, hardal dânesi kadar bile karşılık vermemelidir. Karşılık veren mahrûm kalmakdan kurtulamaz.

İnsanların en aşağısı, bu büyüklerde kusûr gören kimsedir. ALLAHü teâlâ, bu büyük belâdan bizleri korusun!

Onda bir hârika, bir kerâmet aramamalıdır.

Gönlünden böyle birşey geçirmemelidir.

bismillahi teala.

daha çok selefiyye görüşleri doğrultusunda ortaya çıkan herkesin müçtehid ilan edildiği bir anlayışdır bu.

bu anlayışa göre herkes kuran ve sünnetden delil çıkartıp yaşayışını ona göre idame etdirmelidir.